Starożytne miasto Apollonia położone jest w południowo-zachodniej Albanii, około 20 kilometrów od miasta Fier. Fascynujący krajobraz parku archeologicznego, który zachował się w wyjątkowo nienaruszonym stanie, zawiera w sobie udane połączenie piękna przyrody i zabytków – atrakcyjnych dzięki swojej długiej historii – otoczonych atmosferą relaksu i medytacji. Założenie miasta Apollonia miało miejsce w 588 roku pne. zaraz po założeniu Epidamnus (gr.;627pne.) – później zmieniło nazwę na Dyrrachium (rzymskie;229pne.) i Durres (obecnie) – i szybko stało się jednym z najbardziej znanych miast basenu adriatyckiego, o czym słyszało się częściej z innych kilkunastu miast noszących tą samą nazwę w czasach starożytnych. Miasto Apollonia leżało na terytorium politycznej wspólnoty Taulantiów i było powszechnie znane jako Apollonia z Ilirii. Została założona w pierwszej połowie VI wieku pne przez greckich kolonistów z Korfu i Koryntu, pod przewodnictwem Gylax, który nazwał miasto od swojego imienia – Gylakeia. Krótko po jego założeniu miasto zmieniło nazwę na Apollonia, aby oddać cześć potężnemu bogowi Apollo. Znajduje się ono na pagórkowatym płaskowyżu, z którego rozciąga się żyzna równina Musacchia z Morzem Adriatyckim i wzgórza Mallakastra. Ruiny Apollonii odkryto na początku XIX wieku i wtedy Austryjaccy archeolodzy rozpoczęli prace archeologiczne. W 2011 otworzono nowe muzeum.
Miasto było u szczytu popularności, jako ważny ośrodek gospodarczy i handlowy, w 4 wieku naszej ery. Z biegiem czasu rozciągało się na całe pagórkowate zbocze zajmując obszar około 81 ha. Całość otoczona była olbrzymim murem o długości 3km i szerokości 3m. Chociaż Apollonia była położona kilka kilometrów od Morza Adriatyckiego, położenie miasta na prawym brzegu rzeki Aoos (obecnie Vjosë) umożliwiło jego dobrą komunikację z nadbrzeżną częścią terytorium. Na dwóch wzgórzach dominujących w mieście znajduje się obszar temenos (święty obszar wokół świątyni Apolla) i Arx (wojskowa twierdza). Pomiędzy dwoma szczytami wzgórz znajdowały się budynki użyteczności publicznej starożytnego miasta, które dalej miały okres wielkości i świetności pod kolejnymi rządami rzymskimi (od 229 pne). Sława miasta przyciągnęła wiele osobowości największego imperium starożytnego świata jak wybitnego filozofa rzymskiego i oratora Cyceron, który zapisał miasto Apollonia w swojej Philippice jako magna urbs et gravis (wielkie i ważne miasto). W tym okresie miasto stało się jedną z najważniejszych bram transbałkańskiej Via Egnatia, podczas gdy w miastowej słynnej Akademii studiował i odbywał treningi wojskowe Octavianus wraz z Agripiasem, wybitnym generałem i politykiem Imperium Rzymskiego. Po długim okresie ciągłego rozwoju gospodarczego i kulturalnego Apollonia podupadła aż do jej całkowitego opuszczenia w okresie średniowiecza. Kultura i ogólny rozwój miasta zachowały wyraźny grecki charakter w czasie całego jego istnienia. Jednakże niezależna działalność gospodarcza i polityczna, jak również bliskie związki z iliryjską głębią kraju, zdeterminowały charakterystyczną fizjonomię apollonistycznej kultury.
Obecnie ten archeologiczny obiekt zawiera również Muzeum Archeologii, które znajdujące się w starym klasztorze Świętej Marii.